Με αφορμή μια συνέντευξη του Προέδρου της Ελληνικής Κοινότητας Βρυξελλών

Απάντηση της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης στην Ελλάδα που αντιστέκεται στον Πρόεδρο της Ελληνικής Κοινότητας Βρυξελλών (συνέντευξη της 10ης Ιουνίου 2013 στο Πρώτο Θέμα

Οι απαντήσεις του Προέδρου, κυρίου Αργυρόπουλου παρατίθενται αυτούσιες, και τα σχόλιά μας έχουν εισαχθεί αμέσως μετά την καθεμία.

“- Πόσα μέλη αριθμεί η Ελληνική Κοινότητα Βρυξελλών; Πώς διατηρείται στη ζωή η κοινότητα;

Η Ελληνική Κοινότητα Βρυξελλών έχει πολύ λίγα ενεργά μέλη. Μπορεί συνολικά να ζουν 20.000-22.000 Έλληνες στις Βρυξέλλες, όμως μόλις 3.000 είναι ενεργοί, παρότι η εγγραφή στοιχίζει δέκα ευρώ για τη διετία. Ο κόσμος δεν ενδιαφέρεται.
Από το 2009 και μετά ο κόσμος άρχισε να μην πλησιάζει τις οργανώσεις, οι οποίες πεθαίνουν. Εμείς σαν κοινότητα ζούμε γιατί πραγματοποιούμε δραστηριότητες: πέρα από τις εθνικές εορτές που αφήνουν κάποια χρήματα, προβάλαμε τα ελληνικά κρασιά και συμμετείχαμε στο Φεστιβάλ Bruxelles Euro Folkore με παραδοσιακούς χορούς, που είχε μεγάλη απήχηση.”

Πρόεδρε, όταν εσύ ο ίδιος λες πως τα τελευταία τρία χρόνια (εντελώς τυχαία, τρία χρόνια ζωής μετράνε στην Ελλάδα τα μνημόνια) έχουν φτάσει στις Βρυξέλλες 20.000 Έλληνες για να βρουν δουλειά, οι διπλάσιοι δηλαδή απ’όσους υπήρχαν μέχρι να αρχίσουν τα μνημόνια, και ταυτόχρονα λες πως οι εκδηλώσεις της κοινότητας είναι χοροι, και γιορτές ευρωφολκλόρ, και εκμάθηση ελληνικών σε Βέλγους, τι απ’αυτά πιστεύεις πως ενδιαφέρει τους 20.000 Έλληνες που ήρθαν και ψάχνουν για δουλειά; Μήπως δεν φταίνε αυτοί που έχουν φτύσει την Κοινότητα; Επιπλέον η δουλειά στα ελληνικά εστιατόρια κάπου πήρε το αυτί μας ότι είναι δουλειά ανασφάλιστη, στα μαύρα, με ατέλειωτες ώρες εργασίας, και μισθό όσον θέλει ο εργοδότης… Κοινώς, φτηνά εργατικά χέρια για τους ‘δικούς μας’ καταστηματάρχες. Ή μήπως κάνουμε λάθος;

“- Τα τελευταία χρόνια έχουν φτάσει στις Βρυξέλλες πολλοί Έλληνες για αναζήτηση εργασίας;

Τα τελευταία τρία χρόνια υπολογίζονται πως έφτασαν 20.000 και από αυτούς βρήκαν δουλειά μόνο 2.000-2500. Καταφθάνουν νέοι από όλα τα μέρη της Ελλάδος αλλά κυρίως από την Αθήνα με βιογραφικά τεσσάρων σελίδων, οι οποίοι δεν πρόκειται να επιστρέψουν στην Ελλάδα εφόσον βρουν εργασία.
Βέβαια, το θέμα είναι η γλώσσα, γιατί μπορεί να υπάρχει ζήτηση για γιατρούς, νοσηλευτές και μηχανικούς αλλά το πρόβλημα είναι ότι στην Ελλάδα όλοι μάθαιναν αγγλικά, ενώ εδώ θέλουν γαλλικά.”
Υπάρχουν και πάρα πολλοί Έλληνες που ξέρουν γαλλικά αλλά δουλειά δε βρίσκουν. Όπως επίσης υπάρχουν και χιλιάδες Βέλγοι που ξέρουν και γαλλικά και φλαμανδικά αλλά επειδή κλείνουν εργοστάσια μένουν και αυτοί χωρίς δουλειά. Το πρόβλημα πρόεδρε δεν είναι η γλώσσα. Το πρόβλημα είναι η ανθρωποκτόνα πολιτική που εφαρμόζεται πλέον σε όλη την Ευρώπη, και όσοι είναι βολεμένοι κάνουν πως δε τη βλέπουν. Αλλά ακόμα και αν το πρόβλημα είναι η γλώσσα, εσύ πρόεδρε που ασχολείσαι τόσα χρόνια με την κοινότητα, τι έκανες για να τους βοηθήσεις; Τους έδειξες πού να μάθουν γαλλικά; Έκανες καμία σχετική εκδήλωση-ενημέρωση για αυτό;
“- Πώς η κοινότητα βοηθά αυτούς τους νέους; Τι σας ζητούν;

Στην αρχή υπήρχαν κάποιοι που ζητούσαν δωρεάν στέγη, μια απαίτηση που δε μπορούσαμε να ικανοποιήσουμε. Άλλοι έρχονταν εδώ και κοιμόντουσαν κάτω από τις γέφυρες ή μέσα στο αυτοκίνητο και ήταν άνθρωποι πανεπιστημιακού επιπέδου. Προσπαθούσαμε με κάθε τρόπο να βοηθήσουμε, είτε βρίσκοντας τους εργασία σε ελληνικά εστιατόρια, είτε μέσω πρόνοιας του Βελγίου.
Επίσης μέσω της ιστοσελίδας που δημιουργήσαμε http://www.ek-b.be, τους ενημερώνουμε για συναντήσεις με ευρωβουλευτές, αλλά και με φοροτεχνικούς και δικηγόρους για τα φορολογικά τους.”

Ναι πρόεδρε. Το βρήκες. Αυτό που θα βοηθήσει τους ανθρώπους που δεν έχουν στέγη και κοιμούνται στα αυτοκίνητα είναι η εκδήλωση για τα φορολογικά τους. Το άγχος για τη φορολογική δήλωση τους κρατά μακριά απ’το κρεβάτι τους.

“- Τι θα προτείνατε σε κάποιον που σκέφτεται να μεταναστεύσει στις Βρυξέλλες;

Αυτό που λέω είναι το εξής: με βάρκα την ελπίδα να μην έρχονται και το γράφουμε και στην ιστοσελίδα ότι υπάρχουν κάποιες προϋποθέσεις. Είναι χάσιμο χρόνου και χρημάτων. Πρώτα από όλα πρέπει να ενημερωθούν σχετικά με τη ζήτηση, αλλά και να μιλούν γαλλικά ή φλαμανδικά.”


Παρακάτω στη συνέντευξη ο αναγνώστης θα ανακαλύψει ότι ο ίδιος ο πρόεδρος μετανάστευσε κάποτε στη Γαλλία χωρίς να ξέρει γαλλικά. Δεν είναι και το δυσκολότερο πράγμα στο κόσμο να τα μάθεις. Δεν είναι και Ιαπωνικά. Ο χρόνος πέρασε, και ο πρόεδρος πλέον από την ασφάλεια ενός συνταξιούχου και με τη σοφία ενός γέροντα δίνει συμβουλές σε απεγνωσμένα ελληνόπουλα. Και στη Γερμανία που πηγαίνουν, δεν ξέρουν γερμανικά. Δεν είδαμε πάντως την Κοινότητα του Βερολίνου να τους λέει ξεκουμπιστείτε. 

“- Ποια είναι η αντιμετώπιση των Ελλήνων από τους Βέλγους;

Το όνομα έχει λερωθεί πολύ, με αποτέλεσμα οι Έλληνες να κρύβουν την ταυτότητά τους γιατί ντρέπονται. Είχα βρεθεί παλαιότερα σε μια παρέα με ανώτερα στελέχη κομμάτων και κάποιος άρχισε να με πειράζει ρωτώντας με μέχρι πότε θα μας ζούνε; Του είπα, λοιπόν, ότι κάνει λάθος γιατί δε μας ζει κανείς. Αντιθέτως μας δανείζουν χρήματα με 4,5% επιτόκιο. Στο Βέλγιο είχαν την εντύπωση ότι μας έδιναν χαριστικά τα χρήματα, πίστευαν ότι δουλεύουν για να ζει ο Έλληνας ο τεμπέλης. Τώρα, βέβαια, έχει αλλάξει η εικόνα και πιστεύουν ότι ο λαός έχει κάνει θυσίες.”

Πρόεδρε, ποιός το λέρωσε το όνομα; Ποιός έλεγε στους υπόλοιπους ευρωπαίους ότι είμαστε μια διεφθαρμένη χώρα; Ποιός έλεγε στους ευρωπαίους ότι δε θα συναινέσει στο λάθος, και μετά έστελνε στο Βερολίνο υπογραφές μετάνοιας;

“- Γιατί νομίζετε ότι είχαν αυτή την εντύπωση;

Ο Έλληνας μπορεί να δείχνει ότι εργάζεται περισσότερες ώρες από κάθε Ευρωπαίο, όμως, η απόδοσή του είναι λιγότερη. Υπήρχαν κάποιοι που πήγαιναν σε εστιατόρια για να δουλέψουν ως σερβιτόροι, αλλά κάθε μισή ώρα έβγαιναν για τσιγάρο ή για να στείλουν μήνυμα από το κινητό. Ο άλλος θα γυρίσει να πει: σε πληρώνω δύο ώρες για να καπνίζεις; Στην Ελλάδα είχαν μάθει διαφορετικά.”

Εδώ πλέον μιλάμε για μια ξεκάθαρη γενίκευση και ανακύκλωση των επιχειρημάτων του Σόιμπλε για τους τεμπέληδες Έλληνες. Περιμέναμε από το πρόεδρο της κοινότητας να μη φτάσει τόσο χαμηλά. Τις στατιστικές για τις απλήρωτες υπερωρίες τις κοίταξες Πρόεδρε; 

“- Εσείς πώς αποφασίσατε να έρθετε στις Βρυξέλλες;

Είμαι από τη Λαμία, αλλά έφυγα το 1969. Σπούδαζα στη σχολή Σταυράκου και ασχολήθηκα με τον κινηματογράφο. Με τη χούντα, έφυγα στο εξωτερικό. Παρότι δεν ήξερα γαλλικά πήγα στη Γαλλία όπου δούλεψα σε εστιατόριο στη λάντζα, αλλά όταν δουλεύεις με Έλληνες δεν μπορείς να μάθεις γαλλικά. Ήρθα, λοιπόν, στο Βέλγιο όπου ζούσε η αδελφή μου και έμεινα. Εκείνη η εποχή ήταν πολύ καλή, ο κόσμος ερχόταν να δουλέψει και να γυρίσει στην Ελλάδα. Τώρα όσοι έρχονται δεν σκέφτονται έτσι.”

Γιατί; Μήπως γιατί η κρίση είναι βαθιά; Και γιατί ακουμπάει σιγά σιγά όλη την Ευρώπη; Και άρα παντού στην Ευρώπη πλέον ο εργαζόμενος θα φτωχοποιείται και θα φυτοζωεί; 
“- Οι Βέλγοι ενδιαφέρονται για την ελληνική κοινότητα; Αγαπούν την Ελλάδα;

Οι Βέλγοι θέλουν να μάθουν ελληνικά. Μάλιστα, κάθε χρόνο έχουμε έξι τάξεις εκμάθησης ελληνικών με είκοσι μαθητές περίπου. Είναι πολλοί που έρχονται στις γιορτές μας έχουν έντονο το φιλελληνικό στοιχείο, είναι κοντά σε εμάς και μαθαίνουν και ταξιδεύουν στην Ελλάδα. Άλλωστε, η καλύτερη πρέσβειρα της Ελλάδος είναι η κουζίνα μας και πρέπει να την προωθήσουμε. Με 800 εστιατόρια στο Βέλγιο, μάλιστα, οι Βέλγοι έχουν μάθει να εκτιμούν την καλή κουζίνα.”

Όχι μόνο η κουζίνα πρόεδρε. Και η μουσική. Τόση προώθηση κάνει η Ελληνική κοινότητα σε τραγουδιστές όπως η Κέλλη Κελλεκίδου και ο Πανταζής. Γιατί τα ξεχνάς αυτά; Κάνουν διεθνή καριέρα οι άνθρωποι και εμείς μέσα από την ιστοσελίδα τους στηρίζουμε. Να τα λέμε και αυτά.

“- Ποιο είναι το μήνυμά σας προς τους Έλληνες;

Ένα μήνυμα για τους Έλληνες είναι ότι αν καταλάβουν πως πρέπει να δουλέψουν και δεν τα βλέπουν όλα κομματικά τότε η Ελλάδα θα βγει από τη κρίση πιο νωρίς και θα γίνει πολύ καλύτερη από όσο κανείς φαντάζεται. Γιατί το κέντρο της Ευρώπης μετακινείται προς την Ελλάδα, μια και η χώρα θα είναι η πόρτα της Ασίας. Με την προϋπόθεση βέβαια ότι δε θα υπάρξουν προβλήματα, γιατί στην Ελλάδα παράγουμε περισσότερες απεργίες παρά δουλειά.”

Να βάλουμε κάτω τις ώρες απεργίας και τις ώρες δουλειάς πρόεδρε; Να το κάνουμε για κάθε επαγγελματικό κλάδο; Υπάρχει άραγε λόγος; Η μας αρκεί να σε ταυτίσουμε με τη προπαγάνδα του κάθε Πορτοσάλτε που είναι και πιο εύκολο; Όταν απεργούν οι Γερμανοί και Σουηδοί εκπαιδευτικοί, οι Γερμανοί εργαζόμενοι του μετρό, οι Βέλγοι εργάτες αυτοκινητοβιομηχανίας, οι Αγγλίδες καθαρίστριες, όταν μπλοκάρουν τους δρόμους οι Γάλλοι φορτηγατζήδες και οδηγοί βυτίων σταματούν την παροχή στα διυλιστήρια, όταν γίνονται γενικές απεργίες στην Ισπανία, τα ίδια λες Πρόεδρε; Και μήπως όλη η Ευρώπη παράγει πολλές απεργίες; Για τους εκπαιδευτικούς στο Σικάγο, άκουσες κάτι; Όσο υπάρχει αδικία και καταπίεση, οι εργαζόμενοι θα οργανώνονται και θα διεκδικούν.  

“Όλοι λένε ότι έγιναν φτωχότεροι και το συγκρίνουν με δέκα χρόνια πριν, αλλά δεν είναι έτσι. Όλοι έχουν από ένα ή δύο αυτοκίνητα, όλοι έχουν κινητό τελευταίου τύπου. Φυσικά, καταναλώνοντας χωρίς να παράγεις δημιουργείς χρέος και αυτό πληρώνει αυτή η γενιά.”


Όλοι έχουν από ένα ή δύο αυτοκίνητα πρόεδρε, όλοι έχουν κινητό τελευταίου τύπου. Όλοι. ΄Ολοι όσοι κάνουν παρέα μαζί σου. Διάβασε όμως και καμιά έκθεση του ΟΗΕ για την αύξηση του υποσιτισμού και της παιδικής θνησιμότητας στην Ελλάδα. Κι αν δεν προλαβαίνεις, ρίξε μια ματιά στα πρωτοσέλιδα του διεθνούς τύπου με τις εικόνες ντροπής από τα συσσίτια, στα οποία καταφεύγουν σε τακτική βάση μερικές δεκάδες χιλιάδες συμπατριώτες μας, άνεργοι, συνταξιούχοι, ακόμα και εργαζόμενοι, των οποίων πλέον ο μισθός δεν φτάνει για να ζήσουν. 

“- Τι φταίει κατά τη γνώμη σας;

Αν ο Έλληνας σταματήσει την κουτοπονηριά και το δει ομαδικά θα μπορούσε η Ελλάδα να είναι η Ελβετία του αύριο. Σημειώνουμε ρεκόρ εισαγωγής σε φακές και φασόλια. Είναι ντροπή. Ενώ κάποτε ήταν η που Ελλάδα έστελνε προϊόντα στο εξωτερικό. Είναι δυνατόν να εισάγουμε τομάτες από το Βέλγιο, οι οποίες είναι και πιο οικονομικές από τις ελληνικές; Κάτι δεν πάει καλά και πρέπει να το δούνε.”

Πολλές χώρες προσπάθησαν να γίνουν Ελβετία πρόεδρε. Καμία δεν τα κατάφερε. Όυτε η Αμερική ούτε η Αυστραλία. Έχει κάτι το ξεχωριστό η άτιμη και δεν της μοιάζει καμιά. Είναι φορολογικός και τραπεζιτικός παράδεισος, κλέβει κοινώς φόρους από όλα τα υπόλοιπα κράτη, και οι τράπεζές τις δικαιούνται να μην δίνουν στοιχεία σε κανέναν για τους λογαριασμούς τους. Αυτό είναι το πρότυπό σου Πρόεδρε; Πέρα απ’την πλάκα όμως, αυτό με τη κουτοπονηριά πρέπει να σταματήσει. Είναι ρατσιστικό να χαρακτηρίζεις ένα λαό κουτοπόνηρο, και από πρόεδρο κοινότητας Ελλήνων μεταναστών θα περιμέναμε ένα στοιχειώδη πατριωτισμό. Όσο για τις τομάτες, η έννοια Ενιαία αγορά σου λέει κάτι; Η έννοια Κοινή Αγροτική Πολιτική; Η έννοια κατάργηση των συνόρων για τις επιχειρήσεις και ανταγωνισμός των μισθών προς τα κάτω; Σου λένε κάτι όλα αυτά; 

“- Πώς μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα;

Ο Έλληνας φωνάζει επειδή ο Αλβανός έγινε αφεντικό, όμως ο Αλβανός έπαιρνε όλες τις δουλειές. Δεν έφαγε το ψωμί του Έλληνα, αλλά έκανε αυτό που εσύ δεν ήθελες να κάνεις. Αυτό που θυμάμαι είναι τον κόσμο να κάνει αιτήσεις για επίδομα. Πώς θα πάει μπροστά ο τόπος; Με την κουτοπονηριά την πατήσανε. Να τελειώσει, λοιπόν, ο μαϊμουδισμός και να κοιτάξουμε μπροστά.”

Αυτό που θυμάσαι πρόεδρε είναι τον κόσμο να κάνει αιτήσεις για επίδομα επειδή έχεις ξεμείνει στην εποχή που όποιος είχε μπάρμπα στο δημόσιο και φίλο βουλευτή έπαιρνε δουλειές και όταν το βύσμα του έσβηνε έψαχνε για επίδομα. Εδώ και χρόνια όμως έχουν τελειώσει αυτά και το επίδομα δε σώζει κανένα. Αυτά που δεν έχουν τελειώσει δυστυχώς είναι τα κόμματα που κυβερνάνε και ο μηχανισμός τους που δίνει συνεντεύξεις σε τσοντοεφημερίδες πρώτης κυκλοφορίας για να πει στο όνομα Ελλήνων μεταναστών αυτά που θεωρεί δικαιολογίες η κάθε κυβέρνηση.

“Να μη σκεφτεί ο Έλληνας ότι θα κλέψει τον τουρίστα γιατί θα τον θέλει και του χρόνου. Το παράδειγμα στην Ελλάδα ήταν ο Τσοχατζόπουλος, ή ο οποιοσδήποτε Τσοχατζόπουλος. Ο Κοσκωτάς, για παράδειγμα ήταν ο μάγκας που τα οικονόμησε. Ο Έλληνας, λοιπόν, ήθελε να είναι ο μάγκας που θα τα οικονομήσει χωρίς να δουλέψει.”

Το παράδειγμα πρόεδρε ήταν ο Κοσκωτάς και ο Τσοχατζόπουλος για όσους ζούσαν στο κόσμο των δημοσίων σχέσεων και του γλυψίματος. Της πολιτικής των φολκλόρ εκδηλώσεων και της αμάθειας που γεννά στερεότυπα. Η Ελλάδα όμως Πρόεδρε κατά κύριο λόγο δεν ήταν αυτοί. Ήταν και τόσοι άλλοι που δούλευαν σκληρά και τίμια και τώρα δεν έχουν να βγάλουν το μήνα. Και είναι πάρα πολλοί αυτοί.

“Θυμάμαι χαρακτηριστικά όταν πηγαίναμε διακοπές με τη γυναίκα μου, με την οποία μιλούσαμε γαλλικά. Ο σερβιτόρος στη ταβέρνα όταν μας άκουγε μας έλεγε μία τιμή. Όταν του λέγαμε ότι είμαστε Έλληνες μας έλεγε ότι στοιχίζουν τα μισά. Όχι, λοιπόν, αρνούμαι να παραγγείλω γιατί έτσι συντηρώ έναν απατεώνα.”

Ναι πρόεδρε. Αν επισκέπτεσαι την Ελλάδα σαν τουρίστας και φέρεσαι στους Έλληνες σαν να ναι όλοι κουτοπόνηροι, τεμπέληδες και λαμόγια αυτά παθαίνεις.

Τέλος, συγχαρητήρια για την επιλογή της εφημερίδας. Η τσοντοεφημεριδα που με συνέπεια παρουσιάζει και διαφημίζει όλες τις θέσεις και τις δράσεις της Χρυσής Αυγής, τώρα παίρνει συνέντευξη και από τον εκπρόσωπο των Ελλήνων του Βελγίου. Μπορούμε και πιο χαμηλά πρόεδρε. 

Υ.Γ. Η Πρωτοβουλία αλληλεγγύης στην Ελλάδα που αντιστέκεται είναι μια ομάδα νέων ανθρώπων από την Ελλάδα που ζουν στις Βρυξέλλες. Μετά από τρία χρόνια μαχητικής παρουσίας στις Βρυξέλλες αποφάσισε να κατέβει για πρώτη φορά στις εκλογές της Ελληνικής Κοινότητας Βρυξελλών φέτος τον Απρίλη, με τη διάθεση να αλλάξει ριζικά το στίγμα της. Με την εμπιστοσύνη που μας έδειξαν νέοι κυρίως μετανάστες, καταφέραμε να πάρουμε μία έδρα στο ΔΣ της Κοινότητας. Οι στόχοι μας, που προσπαθούμε ήδη να προωθήσουμε με τη δράση μας στο ΔΣ, είναι: να ακουστεί επιτέλους και στην Κοινότητα η φωνή της Ελλάδας που αντιστέκεται× να τεθεί η Κοινότητα στην υπηρεσία αυτών που την έχουν πραγματικά ανάγκη, δηλαδή των εργαζομένων, άνεργων και φοιτητών από την Ελλάδα× να λειτουργήσει ως μια ανοιχτή και δημοκρατική οντότητα × να συμβάλει στην ενότητα ανάμεσα στους λαούς και τους εργαζομένους της Ελλάδας και του Βελγίου.

Advertisements

One thought on “Με αφορμή μια συνέντευξη του Προέδρου της Ελληνικής Κοινότητας Βρυξελλών

  1. Πρόεδρε,
    κανα δυό τέτοιες συνεντεύξεις ακόμα … και την επόμενη κοπή της πίτας να φροντίσεις να σε φυλάνε καμια δεκαρία διμορίες ΜΑΤ.
    Οι εξαθλιωμένοι “τεμπέληδες” Έλληνες του Βελγίου είναι σε απόγνωση.
    Δύσκολοι καιροί για πίτες και τσιφτετέλια

Votre commentaire

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s